Deel 1/Part 1

Hoe vind je de weg naar jezelf terug...?

 

Hoi allemaal

 

Hmmm een blog...wat is een blog...eigenlijk heb ik geen idee...haha. Maar het heeft iets te maken met schrijven en dat is wat mij is aangeraden bij therapie...eigenlijk al een "oefening" dus...so here it goes. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben...al is het maar 1 iemand.

 

Tja,toch maar proberen om een begin te maken met erachter te komen hoe ik, misschien jij ook en heb je hier wat aan, de weg naar mezelf terug kan vinden. Ik ben erachter gekomen dat ik verder bij mezelf vandaan sta dan ooit sinds er in 2009 kanker is geconstateerd bij mij... In princiepe gaat het qua gezondheid best goed eigenlijk...buiten een aantal complicaties na alle behandelingen en operaties, maar daar heb ik mee leren leven na die jaren om het zo maar te zeggen. Eerlijk...soms ook niet. Maar ja...gevalletje “deal with it”

 

Het “probleem” of beter de "problemen" waar ik nu na alles,maar vooral sinds november 2017 na een operatie en mijn laatste operatie van april dit jaar 2018, tegenaan loop....ik herken mezelf soms niet meer...niet in de spiegel en niet in bepaalde situaties. Wat zou jij doen, hoe zou jij het aanpakken? Ik ben inmiddels weer begonnen met therapie om mij te helpen met "problemen"en emoties die ik heb weggestopt of niet verwerkt hebt. Ik spreek het gewoon uit...ik ben depressiefIk ben depressief. Wat klinkt het verrot om dat te zeggen en toe te geven zeg...bah. Maar hiermee heb ik wel de eerste stap gezet...toegeven en eerlijk zijn naar mezelf en de mensen om me heen die om me geven dat het zo is... Maar hoe ga je daar verder mee om? Zijn er mensen hier die dit lezen die hier ook doorheen zijn gegaan...? En wat heb je eraan gedaan...hoe heb je het aan gepakt? Ik vraag het maar gewoon hoor. Voel je vrij om wel of niet te antwoorden.

 

Leven met of na kanker brengt veel met zich mee naast alle lichamelijke klachten...waaronder psychische "problemen"... Maar het kan heel goed zijn dat deze of een deel van deze "problemen" er altijd in zekere mate geweest zijn, maar dat je er nu pas achter komt door alles. Maar zelfs door medicatie,behandelingen en/of operaties kan er het een en ander naar boven komen. Hoe diep moet je graven...hoe ver moet je gaan...? Ik ga daar de komende tijd proberen achter te komen met hulp via therapie (mogelijk met medicijnen) door aan mezelf te werken, te schrijven en oefeningen te doen. Ik hoop dat ik gedurende deze "reis"mezelf op deze "weg"weer terug zal vinden of in ieder geval een groot deel.

Ik hoop dat ik dan over een tijd(je) kan zeggen dat het in ieder geval wat beter met me gaat en ik mezelf weer meer herken. Ik heb een lange weg te gaan...dat weet ik, maar ik wil dit graag met jullie delen. Dus ik ga proberen zoveel mogelijk mijn vorderingen, "lightbulb"momenten en "tips" met jullie te delen waar ik kan. Ik de hoop dat ik hier mensen (al is het er maar 1) mee kan helpen.

 

 

Wil je wat kwijt over mijn schrijven of wil je een eigen ervaring en/of tip delen...voel je vrij om dit te doen alsjeblieft. 

Dit mag in een comment, maar ook via het contactformulier (een email).

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 How do you find the way back to yourself...?

 

Hi everyone

 

Hmmm a blog...what is a blog.. actually I have no idea...haha. But it has something to do with writing and that is what I have been advised with therapy...actually an "exercise" so...so here it goes. I hope you will benefit from it...even if it is only one person.

 

 Well, just try to make a start with finding out how I, maybe you too and it will help you with something, can find the way back to myself. I have found that I am further away from myself than ever since cancer was diagnosed in 2009 with me...In principle it‘s going pretty good in terms of health...outside a number of complications after all treatments and operations, but I’ve learned to live with them after those years, so to speak. Honest...sometimes not. But hey...a case of "deal with it"

 

The "problem" or better the "problems" that I now encounter after all, but especially since November 2017 after an operation and my last operation in April 2018. I sometimes do not recognize myself anymore...not in the mirror and not in certain situations. What would you do, how would you handle it? I have now started therapy again to help me deal with "problems" and emotions that I have hidden away or have not processed. I just pronounce it...I'm depressedI am depressed. What does it sound rotten to say and admit that...ughh. 

 

 But with this I’ve taken the first step...to admit and be honest with myself and those around me who care for me that it is so...But how do you deal with that? Are there people here who read this who also went through this...? And what did you do about it...how did you get it? I’m just asking. Feel free to answer or not.

 

Living with or after cancer involves a lot in addition to all physical complaints...including psychological "problems"...But it may very well be that these or some of these "problems" have always been there to some extent, but that you only now find out through everything. But even through medication, treatments and / or operations, there may be some things to come up. How deep do you have to dig...how far do you have to go...? In the coming period I will try to find help with therapy (possibly with medicines) by working on myself, writing and doing exercises. I hope that during this "journey" I’ll find myself back on this "road" or at least a large part of myself.

 

I hope that I can tell you in a little while that it will be better with me and I’ll recognize myself more. I have a long way to go...I know, but I want to share this with you. So I'm going to try to share my progress, "lightbulb" moments and "tips" with you wherever possible. I hope that I can help people here with this (even if only 1).

 

Do you want to share something about my writing or do you want to share your own experience and / or tip ... feel free to do so please.

 This is allowed in a comment, but also via the contact form (an email). 

Write a comment

Comments: 0